Urządzenia zabezpieczające kotły parowe chronią samoczynnie kocioł przed wzrostem ciśnienia pary powyżej dopuszczalnego lub zadanego ciśnienia roboczego. Urządzenia te musza odpowiadać wymaganiom PN-75/b-02412. Przewiduje ona dwa rodzaje urządzeń zabezpieczających: 1) jednosyfonowe przyrządy bezpieczeństwa oraz 2) zawory bezpieczeństwa ciężarowe z osiowym działaniem obciążnika (bezdźwigowe). Jednosyfonowe przyrządy bezpieczeństwa. Przyrządy te stosowane są powszechnie jako najpewniejsze w działaniu. jedynie, gdy ze względów budowlanych (zbyt duża wysokość przyrządu bezpieczeństwa w stosunku do wysokości kotłowni) nie można zainstalować przyrządu bezpieczeństwa, stosuje się zawory bezpieczeństwa. Każdy z kotłów parowych ma oddzielny przyrząd bezpieczeństwa. Najkorzystniej jest przyłączyć przyrząd bezpieczeństwa do rury parowej wychodzącej z kotła; czasami, ale rzadko, można spotkać przyłączenie przyrządu bezpieczeństwa bezpośrednio do przestrzeni parowej kotła. Pomiędzy przyrządem bezpieczeństwa a przestrzenią parową nie mogą być instalowane żadne urządzenia odcinające lub dławiące, np. zawory.